شاهنامه؛ تجلی خرد و حماسه در زبان فارسی

🔻 در روزگاری که فردوسی احساس کرد که زبان فارسی در آستانه‌ی استحاله است، در حال از دست رفتن است، قدم در راه سرودن این حماسه کرد. طبیعتاً می‌دانیم که وقتی یک زبان بمیرد، فرهنگ هم با آن می‌میرد، چون زبان حامل فرهنگ است. در درون خودش، ارزش‌ها و میراث فرهنگی را با خودش همراه دارد.
🔺فردوسی وقتی یک چنین احساسی کرد، برای این مسئله، سی سال زمان ـ یعنی بهترین سال‌های عمرش ـ را گذاشت. با این‌که همه‌ی امکانات را داشت، اما به همه‌ی امکانات پشت پا زد. فقر را زیست، سختی‌ها و دشواری‌ها را تحمّل کرد و درست مثل قهرمانان شاهنامه که با تحمّل رنج‌ها، محرومیت‌ها، ناباوری‌ها، تمسخرها، تحویل نگرفتن‌ها کار خودشان را پیش بردند، جناب فردوسی نیز با یک چنین همتِ سترگ و بزرگی به میدان آمد و سی سال رنج برد تا زبان فارسی را زنده نگه دارد. البته همین باعث شد که خودش هم زنده بماند.
🇮🇷رهبرشهیدانقلاب | ۱۴۰۴/۶/۲۷